Home কবিতা সলনি

সলনি

by admin
0 comment
satirtha image-26

মই নিবিচাৰিলেও

জোনাকৰ স’তে সলনি হয় আন্ধাৰ

সপোনৰ স’তে সংঘাত আৰু হতাশা

সত্যৰ স’তে ইতিহাস

মই নিবিচাৰিলেও সলনি হয়

প্ৰেমৰ স’তে জীৱনৰ

মাজত মই হৈ থাকো হলহলীয়া অভিমনু্য

শব্দৰ সৈতে সলনি কৰো নিজক

আশাৰে ৰৈ থাকো

এদিন সকলো নতুন হ’ব

থাকিব মাথো

মৰম-ভালপোৱা আৰু

উদাৰ এখন আকাশ।

— ডিম্পী ৰাণী গগৈ

সম্পৰ্কীয় লেখা

Leave a Comment

* By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept