সতীৰ্থ - অসমীয়া সাহিত্য অসমীয়া ভাষাৰ এক ই-প্ৰয়াস

আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ বিকাশত আলোচনীৰ ভূমিকা আধুনিক-অসমীয়া সাহিত্যৰ বিকাশত আলোচনীৰ ভূমিকা অপৰিসীম। ১৮৪৬ চনত মিছনেৰীসকলে শিৱসাগৰৰ পৰা প্ৰকাশ কৰা ‘অৰুনোদই‘

তাঁতশাল অসমীয়া লোকশিল্প আৰম্ভণি অসম কলা-কৃষ্টি-সংস্কৃতিৰে বাৰে ৰহণীয়া এখন দেশ। দৈনন্দিত জীৱন যাপনত ব্যৱহাৰ হোৱা প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰীসমূহ নিজ হাতেৰে তৈয়াৰ

ঢেঁকী অসমীয়া লোক-সম্পদ  আৰম্ভণি ধান বনা, পিঠাগুৰি খুন্দা, চিৰা খুন্দা, সান্দহ খুন্দা, কোমল চাউল খুন্দা আদি বিভিন্ন কামত ঢেঁকীয়ে অসমীয়া

অসমীয়া আ-অলংকাৰ অসমীয়া মানুহৰ সাজ-পোছাক গহীন আৰু জাকজমকীয়া। এই সাজ-পোছাকতেই অসমীয়া জাতিৰ পৰিচয় পোৱা যায়। আ-অলংকাৰ অসমীয়া পুৰুষ আৰু মহিলা

অসমীয়া সাজপাৰ – আৰম্ভণি সভ্যতাৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই মানুহে লজ্জা নিবাৰণৰ বাবে গছৰ ডাল-পাত বা বাকলি পৰিধান কৰি আহিছে। লাহে লাহে

মহাপুৰুষ মাধৱদেৱ ল’ৰালিৰ পৰাই ‘বৰগীত‘ৰ শেষত প্ৰায়ে ‘কহয় মাধৱদাসে‘ বাক্যাংশটি শুনি ভাবিছিলো কিয়নো ৰচয়িতাই নিজকে ‘দাস‘ বুলি কৈছে`। সত্ৰত জ্যেষ্ঠসকলৰ