Home কবিতা অধিকাৰ

অধিকাৰ

by admin
0 comment
satirtha image-22

জীৱ শ্ৰেষ্ঠ আমি মানুহ

মানুহৰ পৃথিৱীত অমানৱীয় কাণ্ড

অৱহেলিত হৈ ৰয় মাথো নাৰী

অদিকাৰৰ বাবে আৰম্ভ হয় সংগ্ৰাম

নাৰীয়েতো স্বাধীনতা বিচাৰে

জীয়াই থকাৰ স্বাধীনতা

নাৰী অবিহনে থাকিবনে এই পৃথিৱী।

— দিপাশ্ৰী দত্ত

 

       শিশুলীলা
      লেখক: শ্ৰীশ্ৰী শঙ্কৰদেৱ

 

।।শিশুলীলা।।
।।শ্ৰীশ্ৰীকৃষ্ণায় নমঃ।।
শ্লোক।।
শ্ৰীকৃষ্ণায় বাসুদেৱায় দৈৱকীনন্দনায় চ।
নন্দগোপাকুমাৰায় গোবিন্দায় নমো নমঃ।।
নমঃ পঙ্কজনাভায় নমঃ পঙ্কজমালিনে।
নমঃপঙ্কজনেত্ৰায় নমস্তে পঙ্কজঙ্ঘয়ে।।
বসুদেৱসুতং কৃষ্ণং কংস-চানুৰমৰ্দ্দনম্।
দৈৱকীপৰমানন্দং কৃষ্ণং বন্দে জগতগুৰুম্।।
হৰি ৰাম ৰাম ৰাম।।
মুকং কৰোতি বাচালং পুঙ্গুং লঙ্ঘয়তে গিৰিং।
যত্কৃপা তমহং বন্দে পৰমানন্দমাধমং।।
ঘোষা৷৷
কৃষ্ণ গোপাল কৰুণাময় ৰাম ৰাম হৰি৷৷১৷৷
পদ৷৷
কৃষ্ণৰূপে দৈৱকীত ভৈলা অৱতাৰ৷
শঙ্খ চক্র গদা পদ্ম কৰত তোমাৰ৷৷
পীত-বস্ত্ৰে শোভে আতি শ্যাম কলেৱৰ৷
কমল-লোচন চাৰু অৰুণ অধৰ৷৷১৷৷
সুন্দৰ নাসিকা কৰ্ণে মকৰ-কুণ্ডল৷
কণ্ঠত কৌস্তুভ শিৰে কিৰীটি উজ্জল৷৷
আপাদ-লম্বিত বন-মালা জ্বলে গলে৷
শোভে আতি শ্ৰীবৎস বহল বক্ষস্থলে৷৷২৷৷
চাৰু চাৰি ভুজ জ্বলে আজানু-লম্বিত৷
কৰিকৰ সম উৰু বৰ্ত্তুল বলিত৷৷
চৰণ-কমল যেন নৱ পদ্ম-কোষ৷
যাক দেখি ভকতৰ পৰম সন্তোষ৷৷৩৷৷
প্ৰসন্ন বদনে জ্বলে অলকা-তিলক৷
বসুদেৱে দেখিলন্ত অদ্ভূত বালক৷৷
পৰি দুয়ো প্ৰাণী পাছে কৰিলন্ত তুতি৷
পিতৃত কহিলা প্ৰভু সমস্তে যুগুতি৷৷৪৷৷
ভৈলা শিশু-ৰূপ তৈতে প্ৰভু নাৰায়ণ৷
কোলে লৈয়া বসুদেৱ লৰল তেখন৷৷
ভাগিল নিহল ভৈল মেলান কপাট৷
দেখি ভয়ে যমুনা আপুনি দিলা বাট৷৷৫৷৷
বৰিষে কণিকা মেঘে ওপৰত গাজে৷
ফণায়ে ধৰিলা ছত্ৰ আসি সৰ্পৰাজে৷৷
যশোদাৰ তৈতে উপজিলা যোগমায়া৷
অতি অচেতনে নিদ্ৰা গৈলা নন্দ-জায়া৷৷৬৷৷
তাহানে শয্যাত নিয়া থৈলন্ত তোমাক৷
বসুদেৱে আনিলন্ত নন্দৰ কন্যাক৷৷
শিশুভাৱে গোকুলত ক্রীড়িলা অপাৰ৷
সাধিলা অনেক প্ৰীতি নন্দ যশোদাৰ৷৷৭৷৷
অচিন্ত্য-মহিমা হৰি পুৰুষ পুৰাণ৷
লীলা কৰি অনেক দৈত্যৰ লৈলা প্ৰাণ৷৷
কংসৰ পাঞ্চনি পাই যত দৈত্য আসে৷
তুমি অগনিত যেন পুৰি মৰে ঝাসে৷৷৮৷৷
আসিলেক পূতনা মোহিনী নাৰী-বেশে৷
স্তন দিয়া শিশু মাৰি ফুৰে দেশে দেশে৷৷
কোলে ধৰি তোমাক দিলেক স্তন দান৷
স্তন পানে পূতনাৰ শুষিলাহা প্ৰাণ৷৷৯৷৷
শকটৰ তলে থৈলা যশোদা শুৱাই৷
লাথি হানি শকট পেহ্লাইলা ওভোতাই৷৷
হেন দেখি যশোদা সুন্দৰী মহাদুখে৷
আথে-বেথে কোলে লৈয়া স্তন দিলা মুখে৷৷১০৷৷
কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰে কহে শঙ্কৰে যুগুতি৷
ৰাম নাম বিনে নাহি কাহাৰো মুকুতি৷৷
হেন জানি নিৰন্তৰে এড়ি আন কাম৷
পাতক ছাড়োক ডাকি বোলা ৰাম ৰাম৷৷১১৷৷
পাৰ কৰা ৰঘুনাথ সংসাৰ সাগৰে৷৷2
পদ৷৷
চক্রবাত অসুৰে কৃষ্ণক নিলা হৰি৷
আকাশত মাৰিলা গলত চেপি ধৰি ৷৷
কৃষ্ণক হিয়াত লৈয়া পৰিলা ভূমিত৷
জুড়াইল তোমাক পায়া যশোদাৰ চিত্ত ৷৷১২
ছলে হামি তুলি তুমি দেখাইলা মাৱত৷
মুখৰ ভিতৰে আছে সমস্ত জগত৷৷
কম্পিল শৰীৰ যশোদাৰ হেন দেখি৷
পৰম বিস্ময় হুয়া মুদিলন্ত আখি৷৷১৩
বসুদেৱে পঠাইলা আসিল গৰ্গ ঋষি৷
গোপ্য কৰি জাতকৰ্ম্ম কৰিলা হৰিষি৷৷
কহিলা নন্দৰ আগে যত গুণ-গ্ৰাম৷
বিধিৱতে তোমাৰ থৈলন্ত কৃষ্ণ নাম৷৷১৪
আণ্ঠু কাঢ়ি ৰিঙ্গা পাৰি ফুৰা ব্ৰজ মাঝে৷
সোণাৰ ঘুঙ্গৰাচয় কঙ্কালত বাজে৷৷
বৃষৰ শুনিয়া নাদ চমকি উলটি৷
আথে-বেথে ধৰা গৈয়া মাৱক সাৱটি৷৷১৫
থিয়দঙ্গা দিয়া পাছে তুমি দামোদৰ৷
অনৰ্থ কৰিয়া ফুৰা গোৱালীৰ ঘৰ৷৷
আনন্দতে সমস্ত গোৱালীগণে আসি৷
কৃষ্ণৰ অকীৰ্ত্তি যশোদাৰত দেয় হাসি৷৷১৬
কি ভৈল তোমাৰ ইটো তনয় দুৰ্জ্জন৷
কৃষ্ণৰ নিমিত্তে আউৰ নৰহে জীৱন৷৷
গাই নতু দোহন্তে দামুৰি মেলে গই৷
গৃহ পশি চুৰি কৰি খান্ত দুগ্ধ দই৷৷১৭
বানৰকো খুৱাৱে গোৱিন্দ কিনো চাণ্ড৷
ঢুকি যেৱে নপাৱৈ মনত নাহি তুষ্টি৷
সিকিয়াৰপৰা আনে উড়লত উঠি৷৷১৮
শৰীৰৰ ৰত্নগণে ফুৰে পসৰাই৷
আন্ধাৰতো খুকজি পান্ত লুকান নযায়৷৷
বস্তুক নপাইলে খুজি মাৰন্ত ছৱালি৷
গৃহত বৰ্চ্ছিয়া পলাই যান্ত বনমালী৷৷১৯
মাৱৰ কোলাত আছা তুমি জগন্নাথ৷
সভয়-নয়ন হুয়া চপৰাইলা মাথ৷৷
হেন দেখি যশোদা পুত্ৰক নোবোলয়৷
আনন্দে ৰহিলা হাসি পুত্ৰ মুখ চায়৷৷২০
ডৰিবাক দেখিয়া পুত্ৰক বৰনাৰী৷
বুকুত সাৱটি ধৰিলন্ত চুমা পাৰি৷৷
মাধৱৰ শিশুলীলা শুনা সৰ্ব্বলোক৷
বোলা হৰি হৰি যত পাতক ছাড়োক৷৷২১
ঘোষা৷৷
কেশৱ কৃষ্ণ কৰুণাসিন্ধু৷
ত্ৰাহি জগন্নাথ অনাথ বন্ধু৷৷৩
পদ৷৷
এহিমতে ব্ৰজে আনন্দে হৰি৷
কৰন্ত ক্রীড়া শিশুৰূপ ধৰি৷৷
যত গোপশিশু বলাই আদি৷
সৱে ভৈল গৈয়া কৃষ্ণৰ বাদী৷৷২২
যশোদাৰ আগে দিলেক খল৷
খাইলেক কৃষ্ণে মাটি একদল৷৷
শুনিয়া যশোদা সুন্দৰী হাসি৷
পুত্ৰৰ হাতত ধৰিলা আসি৷৷২৩
কেনে মাটি কাইলি অৰে গোপাল৷
কোবাই আজি তোৰ ফাড়িবো ছাল৷৷
শুনিয়া কৃষ্ণৰ হৰিল মাত৷
চক্ষু টেৰ কৰি মাৱক চান্ত৷৷২৪
ভয়তে যেন কাম্পে হাত-ভৰি৷
যশোদা দেখে পুত্ৰ গৈলা ডৰি৷৷
মুখক চাহন্তে লাগয় বেথা৷
কিয় মাটি খাইলি সোধন্ত কথা৷৷২৫
লগৰ শিশু বোলে সমুদায়৷
বলায়ো বোলে তোৰ জ্যেষ্ঠ ভাই৷৷
মাতন্ত কৃষ্ণে যশোদাক চাই৷
মিছা মাতৈ সৱে শুনিও আই৷৷২৬
কদাচিতো মঞি নখাওঁ মাটি৷
দাদা বলভদ্ৰে বোলন্ত ঘাটি৷৷
পতিয়ান নাই চোৱা বিচাৰি৷
হেন শুনি মাতে যশোদা নাৰী৷৷২৭
বায়ো বেন্ত যেৱে মাটি নখাইলি৷
শুনিয়া শিশু-ৰূপী বনমালী৷৷
চৱা মুখ বুলি মাৱক মাতি৷
বাইলন্ত বেন্ত প্ৰকাশিয়া আতি৷৷২৮
যশোদা সুন্দৰী দেখন্ত পাছে৷
সমস্ত জগত গৰ্ভতে আছে৷৷
সাতোখন দ্বীপ সাতো সাগৰ৷
গিৰি বন নদী গ্ৰাম নগৰ৷৷২৯
বায়ু সূৰ্য্য শশী দিশ আকাশ৷
তাৰাগণো তৈতে কৰে প্ৰকাশ৷৷
সমস্ত জীৱ জ্যোতি তেজ জল৷
সত্ব ৰজ তম ইন্দ্ৰিয়-বল৷৷৩০
মন বুদ্ধি কাল কৰ্ম্ম যতেক৷
সৱাকো গৰ্ভতে দেখে প্ৰত্যেক৷৷
যতেক ধেনু গোপ গোপীজাক৷
যশোদা দেখে তৈতে আপুনাক৷৷৩১

পৰৱৰ্তী অংশ

সম্পৰ্কীয় লেখা

Leave a Comment

* By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept